11.Bölüm

69.Gün(Devamı...)

L' gözlüğünü çıkararak elinde tuttuğu şişeye daha dikkatli baktı.Üstünde tozların belirginleştirdiği bir parmak izi vardı.
Laboratuar tahminen 1-1.5 km arası uzaklıktaydı.Bir taksiye atlayarak oraya gitti.
Lab.a girdiğinde içeride kimsenin olmadığını farketti.Bu daha iyiydi.Artık parmakizi okumak için değişik bir yöntem kullanılıyordu.
L' elindeki şişeyi bir masaya bırakıp dolaptan manyetik alan oluşturucu parmak izi kartını aldı.Şişedeki parmak izine yapıştırarak çektiğinde, parmak izi aynen oraya yapıştı.Sonra kartı manyetik alan okuyucu makinaya koyarak başlatma butonuna bastı.Makina kartı içine çekti ve taradı.Parmak izi kart sayesinde iletken oluyordu.Haricindeki hersey yalıtkan kaplıydı.Bu sayede etkili bir şekilde okunuyordu.L' makinanın yanındaki monitöre baktı.Monitör saniyeler içinde parmak izini tanımladı.Monitörde çıkan yüz suçlunun ta kendisiydi...

L' suçluyu gördüğünde şaşkınlığa uğramıştı.Bu tanıdık biriydi.Hemde çok...

Tak tak!

Kapıyı çalıp içeri giren kişi arkadaşı Jennifer'dı.

Jennifer-Merhaba L'.Burada mıydın?!
L' hemen makinayı kapattı ve Jen'e dönerek gülümsedi.

Mr.L'-Ah evet.Bir suçluya ait olduğunu sandığım kanıtı inceledimde...(Makinanın bir bölmesindeki şişeyi alarak çöp kutusuna fırlattı.Tam isabet)Yanılmışım.

Jennifer-Peki...

Mr.L'-Sen niye geldin?

Jennifer-Ha doğru ya...(Hemen yanındaki dolabın içinden tabancasını aldı)Silahımı alacaktım.Bu arada Amparo geldi seni aradık ama telefonun kapalıydı.Evinde kalıyorlar.

Bu haber daha demin yaşadığı şokun etkisiyle onu bulutlara çıkaramamıştı.Ama Amparoyu ve çocuğunu özlemişti.

Jen ile beraber arabayla eve gidip onları karşıladılar.Birlikte yemek yiyip sohbet ettiler.Birbirlerine karşı duyguları büyüyordu.Amparo sonra ona iyi haberi verdi.Yanında, Londrada kalacaktı.Jen gittikten sonra ayrı odalarda uyudular.Henüz birlikte yatmıyorlardı.Bunu Amparo istemişti.
Sabah dışarıdan gelen çığlıklarla uyandı.Dışarı baktı,yangın vardı.Olay suç kokuyordu...